Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

4 روش بازرسی عیوب فلزات و آشکارسازی آنها

همان طور که می دانید، روشها و تکنیک های بازرسی و آشکار سازی عیوب،دارای انواع مختلفی است و از هر کدام می توان برای موقعیتهای خاص و قطعات مختلف بهره برد. به عنوان مثال تمامی سطوح خارجی هواپیما مخصوصا سطوحی را که بیشتر در معرض خوردگی هستند را می توان به کمک بازرسی چشمی به طور متناوب و پس از هر ساعت پروازی مشخص بازرسی نمود. چنین سطوحی را به علت قابل دسترس بودن می توان به روش تست مواد نافذ و تست آلتراسونیک نیز بازرسی کرد. در ادامه این مطلب، به بررسی و شرح چهار روش بازرسی عیوب فلزات خواهیم پرداخت.

1- بازرسی چشمی (Visual Inspection)

بازرسی چشمی قدیمی ترین و رایج ترین روش های بازرسی عیوب فلزات است که برای بازرسی خوردگی به کار برده می شود. این روش ممکن است راه سریع و بصرفه ای برای یافتن انواع عیوب، قبل از منجر شدن آنها به آسیب باشد. با مشاهده ظاهر یک قطعه، بازرس می تواند حالت آن را استنباط نماید. خوردگی سطحی ، پوسته ای شدن، حفره دار شدن و خوردگی بین دانه ای را می توان در زمانی که امکان دسترسی مناسب به ناحیه ی بازرسی وجود دارد به صورت چشمی تشخیص داد. محدودیت روش های بازرسی عیوب چشمی این است که بازرسی باید کاملا تمیز بوده و برای چشم غیر مسلح یک وسیله ی کمکی نوری نظیر ویدئوبروسکپ در دسترس باشد.

2- استفاده از مایعات نافذ (Penetrant Testing)

یکی دیگر از روش های بازرسی عیوب ، روش مایعات نافذ است که می توان برای یافتن عیوبی که دارای روزنه های ریز بر روی سطح قطعه هستند استفاده کرد. در این روش بنا به نوع مایع مصرفی، شرایط سطحی و دقت در تمیز کاری نیز اهمیت زیادی دارد. انواع مختلفی از مواد نافذ در صنعت بکار برده می شود. در صنایع هوایی به علت بالا بودن حساسیت نسبت به عیب، از مایعات نافذ فلوئورسنتی استفاده می شود و بنابراین به اختصار به آن FPT گفته می شود که مخفف Fluorescent Penetration testing است.

ابتدا سطح قطعه تمیز کاری شده، مواد نافذ به سطح اعمال میشود، اضافات مواد پاک شده و پس از پاشش آشکار ساز، سطح تحت بازرسی زیر نور ماورای بنفش بازرسی می شود.

3- بازرسی به کمک ذرات مغناطیسی (Magnetic Particle Inspection)

از این نوع روش های بازرسی عیوب برای یافتن عیوب سطحی یا نزدیک به سطح استفاده می شود. محدودیت این روش این است که فقط می توان از آن برای عیب یابی مواد فرومغناطیس استفاده کرد. قطعه مورد تست، مغناطیس می شود و از محلول ذرات مغناطیسی همراه با مواد فلوئورسنتی در حین عملیات استفاده می شود. اگر قطعه سالم باشد، بیشترین شار مغناطیسی در زیر سطح آن تحت بازرسی متمرکز می شود. ولی در صورت وجود یک عیب، با میدان مغناطیسی تداخل نموده و شار مغناطیسی به طور موضعی منحرف شده و در ناحیه عیب از سطح قطعه به بیرون نشت می کند. ذرات مغناطیسی معمولاً به صورت معلق در آب یا پارافین بکار می روند. این کار به ذرات قابلیت جاری شدن و حرکت به سمت عیوب را می دهد. همانطور که گفته شد حساسترین تکنیک، استفاده از ذرات فلوئورسنت قابل مشاهده تحت نور ماورای بنفش UV است.

4- بازرسی رادیوگرافی (Radiography Inspection)

در این نوع از روش های بازرسی عیوب از تشعشعاتی به شکل پرتوهای ایکس یا سایر پرتوهایی که می توانند به درون قطعه ی تحت بازرسی نفوذ کرده و براساس ضخامت یا دانسیته ی آن به طور نسبی جذب شوند، بهره می گیرند. ضخامت لوله ها و سایر تجهیزات خورده شده را می توان از تصاویر رادیوگرافی به روشهای مختلف بررسی کرد. مثلاً، اختلاف در دانسیته ی نوری فیلم در یک ناحیه ی خورده نشده از تصویر در مقایسه با دانسیته ی نوری در ناحیه ی حفره دار را می توان با اختلاف ضخامت در دو ناحیه مرتبط کرد و با آن عمق حفره های خوردگی را محاسبه نمود.

لازم به ذکر است که روش های بازرسی عیوب و آشکار سازی آنها، نظیر خوردگی، بیش از این موارد است و از هر کدام می توان برای قطعات مختلف بهره برد. تمامی سطوح خارجی هواپیما مخصوصا سطوحی که بیشتر در معرض خوردگی هستند را می توان به کمک بازرسی چشمی به طور متناوب و پس از هر ساعت پروازی مشخص بازرسی نمود. چنین سطوحی رابه علت قابل دسترس بودن می توان به روش تست مواد نافذ و تست آلتراسونیک نیز بازرسی کرد.

منبع: پایگاه نشریات تخصصی Magiran

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.