فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری Cleaner مایعات نافذ SREM FLUXO S190 (سرم) فرانسه

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری Developer مایعات نافذ MR CHEMIE مدل MR 70

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری Developer مایعات نافذ SREM FLUXO R175 (سرم) فرانسه

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری ink ذرات مغناطیسی MR CHEMIE مدل MR 76 S

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری Penetrant مایعات نافذ SREM FLUXO P125 (سرم) فرانسه

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری Remover مدل MR CHEMIE MR 68 C

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری White ذرات مغناطیسی MR CHEMIE مدل MR 72

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری پنترنت مگنوفلاکس MAGNAFLUX PENETRANT

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری دولوپر مگنوفلاکس MAGNAFLUX DEVELOPER

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری ریموور مگنوفلاکس MAGNAFLUX REMOVER

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری مایعات نافذ MR.CHEMIE مدل MR 68 C

فروش آنلاین اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی

اسپری مایعات نافذ مگنوفلاکس مدل MAGNAFLUX PT

آزمون اسپری MT تست جوش و ذرات مغناطیسی چیست؟

آزمون ذرات مغناطیسی که به آن، آزمون شار مغناطیسی هم گفته می شود، یک روش برای آزمون سطوح است که به عنوان یک آزمون غیرمخرب از آن استفاده می شود. عیوب موجود در سطوح مواد را می توان با استفاده از میدان مغناطیسی نمایش داد.

مزایای آزمون ذرات مغناطیسی کدام است؟

•سریع و قابل اطمینان: عیوب موجود به سرعت نمایان می شوند.
•بسیار حساس: حتی عیوب بسیار ریز موجود در سطح هم شناسایی می شوند.
•انعطاف پذیری در کاربرد: این آزمون، تقریباً به طور کامل، نسبت به اندازه، شکل و ناهمواری های سطوح و همچنین، شرایطی که قطعه در آن تحت آزمون قرار می گیرد، مستقل است.
•مورد استفاده برای تست های ثابت آزمایشگاهی و همچنین عملیاتی در محل پروژه
در این روش آزمون، یک قطعه فرومغناطیسی را با ایجاد یک میدان مغناطیسی مصنوعی به حالت آهنربایی در می-آورند. قبل از انجام تست، قطعه را تمیز می کنند و همزمان با این فرآیند مغناطیسی کردن، قطعه را با محلول یا اسپری سفید رنگ (white constrant) می پوشانند. پودر مغناطیسی که در این ماده آزمون وجود دارد، در محل عیوبِ باز بر روی سطح جمع می شود. به واسطه تضاد رنگی که بین پودر مغناطیسی و سطح قطعه وجود دارد، عیوب نمایان می-شوند و می توان آنها را ثبت نمود.

در آزمون ذرات مغناطیسی، معمولاً قطعه فرومغناطیسی را با استفاده از یوک یا پراد و با ایجاد یک میدان مغناطیسی ساختگی ، به حالت آهنربایی در می آورند. همزمان با این فرآیند مغناطیسی کردن نیز قطعه را با ذرات مغناطیسی (که معمولاً در سیال حامل به صورت معلق وجود دارند) آغشته می کنند. ذرات مغناطیسی پیرامون عیوب موجود در سطح جمع می شوند و دلیل آن هم، همان شار نشتیِ مغناطیسی است که تولید شده است.

به واسطه تضاد رنگی که بین پودر مغناطیسی و سطح سفید شده قطعه وجود دارد، عیوب نمایان می شوند و می توان آن ها را ثبت نمود. در مورد قطعاتی که بسیار بزرگ هستند، نمی توان فرآیند مغناطیسی کردن را به صورت کامل انجام داد. در نتیجه، تنها بخشی از این قطعات، آزمون میشوند که آهنربایی شده باشند.

دو روش برای نمایان کردن عیوب در این روش وجود دارد: این آزمون را می توان در روشنایی روز یا در تاریکی با استفاده از ذرات مغناطیسی فلورسنتی انجام داد.
خوب است که بدانید: PFINDER دوستدار محیط زیست است. ما اولین تولیدکننده NDT هستیم که مقادیر کربن در مرسوم ترین مواد مصرفی را مشخص می نماییم تا اثرات محیط زیستی آن ها را به حداقل رسانیم.

محصولات مخصوص شرکت برازنده تجارت برای انجام آزمون ذرات مغناطیسی

• اسپری شامل ذرات مغناطیسی
• اسپری شامل ذرات مغناطیسی فلورسنتی
• اسپری سفید کننده ( white contrast)
• چراغ ماوراء بنفش
• یوک مغناطیسی
• تست بلوک های تست ذرات مغناطیسی

چگونه می توان در هنگام مغناطیسی کردنِ یک قطعه فرومغناطیسی، ترک ها را مشخص نمود؟

خطوط مغناطیسی با رسیدن به محل هایی که کمترین مقاومت در آن ها وجود دارد، بهترین ماده واسط که شامل ذرات آهن باشند را دنبال می کنند. در صورتی که خطوط میدان مغناطیسی به محل هایی برخورد کنند که از نظر مغناطیسی، رسانای ضعیف هستند، به واسطه مقاومت بالای این قسمت ها در برابر مغناطیس یک تغییر شار در آن ها به وجود می-آید. این قسمت ها همان ترک ها یا عیوب موجود بر روی سطح هستند. این امر باعث می شود تا یک آشفتگی در شار روی سطح به وجود آمده و در نتیجه، ذرات فرومغناطیسی در آن جا جمع می شوند. بدین ترتیب، عیوب روی سطح مشخص می شوند.

چه موادی را میتوان آزمون نمود؟

تمامی موادی که تراوایی مغناطیسی آن ها بیشتر از 100 باشد (µ > 100).
مواد فرومغناطیسی نیز شامل انواع فولادها و آلیاژهای آن ها و همچنین، چدن هستند. استنثنا: مواد آستنیتی.

چه نوع عیوبی را می توان شناسایی نمود؟

عیوب شبیه به ترک بر روی سطوح یا در مجاورت سطح بر اساس محل، اندازه و جهت گیری میدان مغناطیسی. هر چه عمق عیوب بیشتر شود، شناسایی آنها سختتر میشود. در صورتی که زاویه عیب نسبت به خطوط میدان مغناطیسی در محدوده 90° ± 45° باشد، تشخیص عیب به بهترین شکل انجام میشود.

تجهیزات مغناطیسی‌سازی قابل حمل:

باید با انواع متفاوت میدان‌های مغناطیسی و تجهیزات مورد استفاده برای تهیه آن‌ها آشنا باشید تا بتوانید به درستی شکاف‌ها یا سایر نواقص قطعه را بررسی کنید. یکی از شروط اصلی ردیابی نقص در مواد فرومغناطیس بدین صورت است که میدان مغناطیسی القاشده در قطعه باید با زاویه 45 تا 90 درجه، با محل دارای نقص برخورد کند. عیوبی که نسبت به میدان مغناطیسی نرمال هستند (90 درجه)، قوی‌ترین نشانه‌ها را ایجاد خواهند کرد چرا که بیشتر شار آهنربا را به‌هم می‌ریزند.

بنابراین باید میدان مغناطیسی حداقل در دو مسیر ایجاد شود تا اجزا به شیوه مناسب بررسی شوند. انواع تجهیزات به منظور ایجاد میدان مغناطیسی برای MPI وجود دارد. یک روش دسته‌بندی تجهیزات براساس قابلیت حمل است. برخی تجهیزات به صورتی طراحی شده‌اند که قابل حمل (پرتابل) باشند، بنابراین می‌توان در محل بررسی‌هایی انجام داد و برخی برای راحتی بررسی در آزمایشگاه یا تاسیسات تولید، به شیوه ثابت طراحی شده‌اند.

آهنرباهای دائمی

آهنرباهای دائمی گاهی برای بررسی ذره مغناطیسی به عنوان منبع خاصیت مغناطیسی به کار می‌روند. آهنرباهای میله‌ای و آهنرباهای نعل اسبی (یوک)، دو نوع اصلی آهنرباها هستند. این آهنرباهای صنعتی بسیار قوی هستند و گاهی اوقات برداشتن آن‌ها از روی قطعه فلز نیازمند قدرت زیادی است. برخی آهنرباهای دائمی نیازمند بیشتر از 50 پوند نیرو هستند تا از سطحی برداشته شوند. از آنجایی که برداشتن آهنرباها از اجزای در حال بررسی دشوار بوده و گاهی قرار دادن آهنرباها سخت و خطرناک است، کاربرد آن‌ها خیلی زیاد نیست. هرچند گاهی غواص‌ها برای بررسی محیط زیر آب یا سایر نواحی مثل محیط‌های انفجاری که نمی‌توان از الکترومگنت‌ها استفاده کرد، از آهنرباهای دائمی استفاده می‌کنند. می‌توان آهنرباهای دائمی را به اندازه کافی کوچک ساخت تا در نواحی تنگی که الکترومگنت‌ها جای نمی‌گیرند، قرار داده شوند.

الکترومگنت ها

امروزه اکثر تجهیزات مورد استفاده در MPI برای ایجاد میدان مغناطیسی بر مبنای الکترومغناطیس است. الکترومغناطیس به معنای استفاده از جریان الکتریکی برای ایجاد میدان مغناطیسی است. یوک الکترومغناطیس یکی از تجهیزات بسیار رایجی است که برای ایجاد میدان مغناطیسی به کار می‌رود. اساسا با پیچاندن سیم‌پیچ الکتریکی دور فولاد فرومغناطیس نرم به کار می‌رود. سوئیچ در مدار الکتریکی قرار می‌گیرد تا بتوان جریان و بنابراین میدان مغناطیسی را خاموش و روشن کرد. می‌توان آن‌ها را با تناوب جریان از پریز دیوار یا جریان مستقیم از بسته باتری، به کار برد. این نوع آهنربا میدان مغناطیسی بسیار قوی در ناحیه موضعی ایجاد می‌کند که در آن قطب‌های آهنربا قطعه مورد بررسی را لمس می‌کند. برخی یوک‌ها توانایی بالا بردن وزن بیشتر از 40 پوند را دارند.

میله‌ها

میله‌ها الکترودهای دستی هستند که روی سطح اجزای مورد بررسی فشار داده می‌شوند تا نقطه تماسی برای عبور جریان الکتریکی از میان فلز ایجاد کنند. جریان عبوری بین میله‌ها، میدان مغناطیسی دایره‌ای حول میله‌ها ایجاد می‌کند که می‌توان از آن در بررسی ذره مغناطیسی استفاده کرد. میله‌ها معمولا از مس تهیه می‌شوند و دستگیره عایق دارند تا از اپراتور حفاظت شود. یکی از میله‌ها سوئیچ راه‌اندازی دارد، بنابراین جریان می‌تواند به سرعت و به سادگی خاموش و روشن شود. گاهی دو میله با عایق‌کننده (همانطور که در تصویر آمده) به هم وصل می‌شوند تا عملیات یک‌دستی تسهیل شود. آن را میله دوتایی می‌خوانند و معمولا برای بررسی جوش به کار می‌رود.

اگر تماس مناسب بین میله‌ها و سطح سازه حفظ نشود، ممکن است قوس الکتریکی ایجاد شود و به سازه صدمه وارد شود. به همین دلیل، استفاده از میله‌ها حین بررسی سازه‌های هوا فضا و سایر سازه‌های مهم مجاز نیست. باید نوک میله‌ها همیشه بررسی شود تا مطمئن شوید اکسید نشده‌ باشند، با غبار یا سایر آلاینده‌ها پوشانده باشند یا صدمه ندیده باشند تا از ایجاد قوس جلوگیری شود.

سیم‌پیچ‌های قابل حمل و کابل‌های رسانا

سیم‌پیچ‌ها و کابل‌های رسانا برای ایجاد میدان مغناطیسی طولی در سازه به کار می‌روند. وقتی سیم‌پیچی که از قبل شکل گرفته، مورد استفاده قرار می‌گیرد، سازه در برابر سطح داخلی سیم‌پیچ قرار می‌گیرد. معمولا سیم‌پیچ‌ها سه یا پنج دور کابل مسی در فریم پرسی دارند. اغلب اوقات از پدال برای تامین انرژی سیم‌پیچ استفاده می‌شود. کابل‌های رسانا دور سازه پیچیده می‌شوند. کابل مورد استفاده معمولا 00 بسیار انعطاف‌پذیر یا 0000 بسیار انعطاف‌پذیر است. تعداد دورها با نیروی مغناطیسی مورد نیاز و البته طول کابل، تعیین می‌شود. معمولا پیچش‌ها تا حد امکان نزدیک به هم نگه داشته می‌شوند. وقتی از سیم‌پیچ یا کابل پیچیده در سیم‌پیچ استفاده می‌شود، شدت جریان برق به آمپر-دور بیان می‌شود. آمپر-دور در واقع شدت جریان آمپرسنج ضرب در تعداد دورهای سیم‌پیچ است.

منبع برق قابل حمل (پراد)

منابع برق قابل حمل (پراد) برای تهیه الکتریسیته لازم میله‌ها، سیم‌پیچ‌ها یا کابل‌ها به کار می‌روند. منابع برق (پراد) به صورت تجاری در اندازه‌های متنوع دردسترس هستند. وقتی منابع برق کوچک با 5/4 متر کابل به کار می‌روند، معمولا تا 1500 آمپر جریان مستقیم نیم ‌موج یا جریان متناوب ایجاد می‌کند. آن‌ها به اندازه کافی کوچک و سبک هستند تا حمل شوند و در خدمات الکتریکی 120 ولت یا 240 ولت عمل کنند. وقتی قدرت بیشتر مورد نیاز باشد، از منابع برق متحرک استفاده می‌شود. این واحدها چرخ دارند، بنابراین در صورت نیاز گردانده می‌شوند. این واحدها با خدمات الکتریکی 120 ولت یا 240 ولت نیز عمل می‌کنند و وقتی 9 متر کابل 0000 یا کمتر به کار رود، تا 6000 آمپر AC یا DC نیم ‌موج تهیه می‌کنند.